27 Ocak 2011 Perşembe














Bazen içimden konuşurum. Keşke duyabilsen. Biliyorum. Mutlaka ağlıyorsun sende. Ben gibi.

Her gece kafanı yastığa koyup , bu o değil diyorsun. Aynaya baktığında onu ben yaptım diyorsun. Her sigarada belkide.. Ben hergece yalnızlığın sesini son ses yapıyorum. Ve onu dinliyorum. Umutsuzum... Senden değil. Herşeyden. Hayattan , okuldan, insanlardan. Herşeyden işte.Umut , nerdesin ? Dön bana. Ara yada. Buluşalım. Bi çay içeriz. Sanırım kontörüm bitiyor. Ara beni olur mu. Gömdüm...


En güzel kazakların ve t-shirtlerin sadece ufak bir bez parçası olduğunu görmek.. Bazen buda koyuyor bana. Manyağım ben. Sorunlarım var. Anlayamazsın. Anlamak istersen yardımcı olayım yine. Tuvalete gittiğinde sifonu çekme. Anlarsın beni. Ve dayananazsın. Elinde sonunda çekersin o sifonu. Dikkat et. Artık yazamıyorum. Beynim ile ilişkisi olan sensin çünkü . Onu bile çaldın benden. Ne çalmadın ki ...


İyiyim. İyi gibi davranma konusunda üstüme yok yada. Bunca yazı neden biliyor musun. Sorma. Hisset. Bazen sobalı veya sıcak biryerden dışarı çıkarsın ya hani. Bir anda üşürsün ve çişin gelir. Onun gibi birşey..Benimde çişim geldi işte...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder