Yaşantım , ot gibi. Düzenli olarak suluyorlar. Bende faydam olur düşüncesi ile fotosentez yapıyorum.Karbondioksitleri alıp , oksijen vermeye çalışıyorum. Sorun bu değil. Sorun : Ne çimen gibi güzel ve yeşil bir otum nede sararmış ,bir boka yaramayan saman. Hayvanlara bile yararım yok tek başıma anlayacağın.Ot olduğumu gören çiğneyip gidiyor beni. Acımadan üstüme basıyor.Küçük çocuklar dalımdaki o güzel çiçeği koparmaktan zevk alıyor. Sırf o güzel çiçek için canım acıyor.
Şimdi kökümden başka sahip olduğum birşey yok. Onun içinde mücadele veriyorum. Toprak altındaki ufak canlılara direnmeye çalışıyorum. Kemiriyorlar.Günden güne bitiyorum , yitip gidiyorum.Ben büyümek için yağmur beklerken , toprağa çiğ düşüyor. Yapamıyorum...
Kısacası ot gibi yaşıyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder