"Keşke öyle yapmasaydım , keşke öyle demeseydim. Keşke sevdiği yemeği yapsaydım , keşke et koymasaydım , keşke koltuğun yerini değiştirmeseydim ..
Şuanda beni seviyor olurdu..."
O an geldi. Şimdi dibe vurdun değil mi ? Bütün keşkelerin tükendi. Ve sonuncu ile gözgöze geldin.
"Zaten ilk ayrıldığımızda barışmamız çok büyük hataydı"
-Ne saçmalıyorsun ?
"Böyle olacağı belliydi. Bu kadar mesafe , üzüntüler... Yoluna girmeyecek bir şey.Yıprattık kendimizi. Eğer barışmasaydık böyle olmayacaktık"
-Kendini kandırma
"Hem önceden daha çok seviyordum seni. Bugün benim için daha önemli olurdu mesela. Şimdi dışarıda herkes sevgilisi ile geziyor. Hem sana daha fazla alışmamışken , Hazır ayrılmışken , geri dönmeseydik"
-Sen inandın mı bu söylediklerine. ?
"Çok kötüyüm. Bir yerde sıkıştım kaldım. Arkamı dönemiyorum. Önümü göremiyorum. Ben , kayboldum."
-Sen mutluydun. Çok mutlu. Herkesten çok
"Acıyor diyorum . Acıyor ! Kayboldum diyorum. Keşke orada olmasaydım. Keşke bu kadar çok seni sevmeseydim. Keşke seni tanımasaydım. Keşke yürümeye devam etseydim. Keşke durmasaydım. Koşsaydım. Keşke seni hiç tanımsa- "
-N'oldu ? Sustun ?
"Keşke yanımda olsaydın"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder